นักเล่าเรื่องจากบ้านนอก .. (พ.ศ. ๒๕๑๔)

หลังจากได้กล้องใหม่ Nikon D50 เมื่อมกราคม ปีที่แล้ว
นักเล่าเรื่องจากบ้านนอก ก็ได้แต่ถ่ายรูปทุกวัน  วันละเป็นร้อยๆรูป
เพื่อเรียนรู้จักกล้องตัวเองให้เร็วที่สุด ถ่ายมุมเดิม ด้วยการวัดแสงที่ต่างกัน
ตั้งระยะชัดลึกที่ต่่างๆกัน  ถ่ายในสภาพแสงที่ต่างๆ  เพื่อทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ให้เร็วที่สุด

ตั้งใจจะมีเว็บเพจเป็นของตัวเอง ไ้ว้เล่าเรื่อง นำภาพมาประกอบเรื่องให้เพื่อนๆและคนรู้ัจักได้เข้ามาอ่าน
ไปๆ มาๆ ก็เจอมัลติพายโดยบังเอิญ และก็เริ่มเ่ล่าเรื่องและโพสภาพอย่างต่อเนื่อง

ในช่วงแรกๆ ก็ถือว่าโชคดีที่ได้ เพื่อนและมิตร ที่จริงใจและแบ่งปันประสบการณ์และเรื่องราวดีๆ
ซึ่งทุกวันนี้เพื่ิอนๆ และน้องๆ นั้น ก็ยังคงเป็นมิตร ที่ดี แม้ว่าการงาน ภาระต่างๆ จะทำให้ช่วงนี้ขาดการติดต่อไปบ้าง  แต่ความเป็นมิตรนั้นไม่คงหายไปไหน
และนักเล่าเรื่องจากบ้านนอกคนนี้ยังคงนึกถึง และ มีความสุขทุกครั้งที่ได้นึกถึง
และยังคงขอบคุณที่เป็นเพื่อนบ้านหลังนี้เสมอมา

บ้านหลังนี้ก็คงเป็นที่โพสรูปภาพ ส่วนใหญ่ก็ถ่ายภาพใกล้ๆบ้าน ไม่ได้ไปไหนไกลๆ ไม่ได้ไปถ่ายสถานที่ท่องเที่ยว อาศัยว่าใจรักและมีความสุข อะไรที่อยู่แถวๆ บ้าน
และท้องทุ่งแห่งนี้ จึงถูกนำมาบันทึกเป็นความทรงจำ  อยู่ที่นี่มาได้สามปี คิดว่าอีกไม่เกินสามปี
ก็คงไปจากที่นี่แล้ว  ภาพถ่ายและเรื่องราวของชนบทแห่งนี้ คงเป็นสิ่งที่ทำให้ได้ยิ้มออก
เมื่อเราย้อนกลับมาดู

บ้านหลังนี้คงยังเป็นบ้านสำหรับภาพถ่ายจากกล้องที่ไม่ได้เ้น้นการตกแต่งภาพอะไร
ด้วยความชอบภาพที่ดูเป็นธรรมชาติ และ ชอบที่จะเห็นมันใกล้เคียงกับธรรมชาติที่สุด
แม้บางครั้งก็อาจจะมีการปรับปรุงแก้ไขภาพบ้าง เช่น การปรับความสว่าง ความคมชัด
แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรที่เป็นสิ่งปลอมปน เช่น ฟ้ากระป๋อง ใส่เลเยอร์ ระบายเพิ่ม อะไรทำนองนี้
ด้วยความประทับใจที่แรกเห็น และก็อยากจะบันทึกเรื่องราวจริงๆ ที่เห็น

ไม่ได้เป็นช่างภาพ เป็นเพียงนักเล่าเรื่องคนนึงครับ  

ผ่านมาหนึ่งปี  มีเพื่อนหลายๆท่านที่เป็นเพื่อนใหม่ เพื่อนเก่าๆ หลายๆท่านก็หายไปบางส่วน
แต่ก็ยังคงได้ทักทายกันอยู่บ้าง   เพราะดูเหมือนเพื่อนๆในมัลติพายมันมีไม่สิ้นสุดเลย
แต่สิ่งหนึ่งที่นักเล่าเรื่องคนนี้ยังยึดถึงและตั้งมั่นก็ คือ ความจริงใจที่มีให้เสมอ
ไม่ได้เป็นเพียงคำพูดโปรยหน้า้บ้าน หรือคำพูดดีๆ ที่พบเห็นในเน็ตเสมอ
แต่เป็นความจริงใจที่มีต่อเพื่อนๆ ที่แวะมาเยี่ยมเยียน อย่างไม่เปลี่ยนแปลง

น้ำในตุ่มดิน มีกระบวยวางอยู่ข้างบน ยังคงมีเสมอ
แวะทานสักกระบวยหรือขันโอ ได้ตลอดครับ

เรื่องราวจากบ้านนอกยังคงมีอยู่ต่อไปเรื่อยๆ
หากเริ่มเบื่อก็ละเสียก็ได้ครับ
เพราะเรื่องราวก็คงจะไม่มีอะไรแปลกใหม่หรือหวือหวา
ยังเป็นเรื่องราวเรียบๆ
ตามที่มันเป็นจริงและผมไม่เคยคิดจะแต่งเติมมันเลย

ผมก็ยังคงมีความสุขทุกๆครั้งที่ได้แวะไปยังบ้านของเพื่อนๆ และน้องๆ
ผมไม่ได้ไปดูภาพหรือไปวิจารณ์ภาพถ่าย
แต่ผมไปเรียนรู้และฟัง เห็น เรื่องราว จากประสบการณ์ต่างๆที่เพื่อนๆและน้องๆได้เจอ
และมีความสุขที่จะมองเห็นความสุขในนั้น
สำหรับผมแล้วความสุขไม่ได้อยู่ที่ภาพนั้นสวย มีคนชมว่าเป็นเทพ มีเรื่องราว มีอารมณ์ขับเน้น
หรือมีแฟนคลับ มากมาย

ความสุขอยู่ที่การถ่ายภาพและมองมันอย่างมีความสุข
และมีความสุขที่ได้บันทึกภาพนั้นมา

ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกๆ คนที่แวะเวียนมาทักทายก็อยู่เสมอมา
ขอบคุณเพื่อนๆบางคนข้ามาแล้วก็ออกไปทันที แต่ก็ถือว่ามาได้เห็นกัน
แม้ไม่ถูกใจบ้างก็ขออภัย

ขอบคุณด้วยใจจริงสำหรับทุกๆคน
ผมพูดได้แต่เพียงเท่านี้
ด้วยใจจริงและจริงใจ เสมอมา ครับ

นักเล่าเรื่องจากบ้านนอก
ครบ 1 ปี มัลติพายของบ้านนอก เรือนชานนี้
มกราคม 2551